Mr Parker Pyne by Agatha Christie

Author:Agatha Christie [Christie, Agatha]
Format: epub

Heeft u niets meer te wensen?

'Par ici, madame. ' Een lange, slanke vrouw met een nertsmantel aan volgde een zwaarbeladen kruier langs het perron van het Gare de Lyon.

Zij droeg een donkerbruin gebreid hoedje, dat een oog en een oor ongeveer bedekte. De andere kant liet een charmant profiel zien met een wipneusje en goudblonde krulletjes rondom een welgevormd oor. Zij zag er typisch Amerikaans uit: een hoogst charmant schepseltje, en meer dan een man keek nog eens om naar haar, terwijl zij langs de hoge rijtuigen van de wachtende trein liep.

Grote, in houders gestoken platen bevonden zich op de zijkant van de wagens: Paris - Athenes. Paris - Bucharest. Paris - Stamboul.

Bij de laatste wagen bleef de kruier plotseling staan. Hij maakte de riem los waarmee de koffers samengebonden waren, en zij gleden met een smak op de grond. 'Voici, Madame. '

De conducteur van de slaapwagen stond naast de treeplank. Hij deed een stap naar voren, zei 'Bonsoir, Madame', met een gedienstigheid die misschien toe te schrijven was aan haar dure, volmaakt zittende nertsmantel.

De vrouw overhandigde hem een op dun papier gedrukt biljet voor de slaapwagen.

'Nummer zes, ' zei hij. 'Deze kant op. '

Hij sprong kwiek de trein in, terwijl de vrouw hem volgde. Toen zij achter hem aan vlug de gang door liep, kwam zij bijna in botsing met een welgedane heer die uit de coupe naast de hare kwam. Vluchtig zag zij een groot, vriendelijk gezicht met een goedaardige oogopslag.

'Voici, madame. '

De conducteur wees haar de coupe. Hij schoof het raampje open, en gaf de kruier een teken. Een lagere employe hees de koffers naar binnen en zette ze in het bagagenet. De vrouw ging zitten.

Op de bank naast zich had zij een kleine scharlakenrode cassette neergezet en haar handtasje. Het was warm in de coupe, maar het scheen niet bij haar op te komen haar bontjas uit te trekken. Zij staarde nietsziend uit het raam. Mensen haastten zich af en aan op het perron.

Er waren verkopers van nieuwsbladen, van kussens, van chocolade, van vruchten, van mineraalwater. Zij hielden haar hun waren voor, maar haar ogen keken gewoon over hen heen. Het Gare de Lyon zag zij al niet meer. Om haar mond lag een droeve, onrustige trek.

'Als madame mij haar paspoort wil geven?'

De woorden schenen niet tot haar door te dringen. De conducteur, die in de deuropening stond, herhaalde ze. Elsie Jeffries schrok op.

'Pardon?'

'Uw paspoort, madame. '

Zij opende haar tasje, nam het paspoort eruit en overhandigde het hem.

'Het is in orde, madame. Ik zal wel voor alles zorgen. ' Even een veelbetekenend stilzwijgen. 'Ik ga met madame mee tot aan Stamboul. '

Elsie haalde een vijftigfrankbiljet voor den dag en gaf hem dat. Hij accepteerde het zonder meer en vroeg haar wanneer zij haar bed opgemaakt wilde hebben, en of zij het diner zou gebruiken.

Toen deze zaken geregeld waren, verdween hij, en bijna dadelijk daarna kwam de restauratiebediende de gang doorhollen, die als een gek zijn belletje luidde, en brulde: 'Premier service. Premier service. '

Elsie stond op,

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.